Library (poem)

 Library 

Silent spread across the room

Books congested in the shelfs 

Crossed the language barriers 

In that cool weather

She was busy in fictional works

Her eyes wandered in the laptop 

Difficult to control my eyes

And trying to tell a crazy story

No humans were watching my actions

other than Bose and Patel

Didn't received any reply 

Rather than the letters in her shirt 'NEVER'

                                                              Agfar(A)

Moonlit (poem)

 MOONLIT 

Night when the moon shines

Breezing air hugged

Steering pole star twinkles 

Your memories surrounded 

Dark night is silent

The sound of floating river enlarges

I gone beneath it

Only your cuteness visible to my eyes

Cold breeze attacks like your speeches

Twinkling stars seems your eyes

Moon implies your beautiful smiles

Night reflect your sweet memories 

Trees dance with winds

Screaming bats moved to cave

But I didn't made any noise

It made you unaware of my love

Finally river remained silent

And flew with your memories 

Dreams that shattered in moonlit 

Is no more visible to my eyes

                                                        Agfar K.P

 KL 53 BA 32

Date:- 01-03-2022

    In this blog you can read the words of my friends who were with me in degree. They will express their feelings through this blog. I have categorized them according to their seating arrangement and divided them into particular benches. It's only for getting more points and to make the blog a lengthy one.

I have divided them into 7 groups/benches :-

1- Farha, Ameena, Suhaima, Hasana, Dilna

           ഞങ്ങളെ പറ്റി പറയുകയാണെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ full time ചിരിക്കൽ ആയിരുന്നല്ലോ പണി. പിന്നെ ഓർത്തിരിക്കാൻ കഴിയുന്ന കുറച്ച് unmemorable ആയിട്ടുള്ള events എന്തൊക്കെയെന്നാൽ, ആദ്യം പറയാൻ പോകുന്നത് shameena miss ന്റെ period ൽ നടന്ന ഒരു incident ആണ്. ഒരു ദിവസം last period ൽ miss ക്ലാസ് ഒന്നും എടുക്കാതെ നമുക്ക് free period ആയി തന്നിരുന്നു. ഞങ്ങൾ മൂന്നു പേരും (me, Ameena, Suhaima) ഇരുന്നത് അന്ന് ലാസ്റ്റ് ബെഞ്ചിൽ ആയിരുന്നു. Suhaima എന്നോട് നിനക്ക് വിസിൽ അടിക്കാൻ അറിയുമോ എന്ന് ചോദിച്ചു ഞാൻ അറിയാം എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ നിനക്ക് ഇപ്പോൾ വിസിൽ അടിക്കാൻ ധൈര്യമുണ്ടോ എന്നായി അവളുടെ അടുത്ത ചോദ്യം, miss ശ്രദ്ധിക്കൂലെ എന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചു ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഇനി അഥവാ ശ്രദ്ധിച്ചാലും ഞാൻ ആണ് ചെയ്തത് എന്ന് പറഞ്ഞോളാം എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവളുടെ വാക്കും കേട്ട് ഞാൻ വിസിലടിച്ചു. പെട്ടെന്ന് തന്നെ miss തിരിഞ്ഞു നോക്കുകയും അവൾ എന്നെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്തു.

                                                 പിന്നെയുള്ള ഒരു memory എന്ന് പറയുമ്പോൾ, ക്ലാസിൽ തരാറുള്ള assignment പോലുള്ള വർക്കുകൾ ഞാൻ വീട്ടിൽനിന്ന് ചെയ്തുവരാറാണ് പതിവ്, എന്നാൽ Ameena യും Suhaima യും classil നിന്ന് ആ period ആകുമ്പോഴേക്കും എന്റെ നോക്കി complete ചെയ്യാറാണ് പതിവ്. അപ്പോൾ ഞാൻ അവരെ അതിന് സമ്മതിക്കാറില്ല, ഞാൻ അവരെ ഇക്കിളി ആക്കും, എന്റെ നോക്കി എഴുതണമെങ്കിൽ എന്നെ madam എന്ന് വിളിക്കണം എന്ന് പറയും. പിന്നെ അവർ seminar എടുക്കുമ്പോൾ അവരെ ചിരിപ്പിക്കുന്നത്, miss class എടുക്കുമ്പോൾ അവരെ ചിരിപ്പിക്കുന്നത്, സത്യം പറഞ്ഞാൽ full ചിരി. ഇതൊക്കെയാണ് ഞങ്ങളുടെ നല്ല memories.

                                                                               (By Farha)

2- Naseefa, Shifna, Fabeena, Sana, Shameema, Shamila, Majida 

                               Shifna ക്ക് എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ഒരു urgent ആയിരുന്നു. ഞങ്ങൾ അവളെ Urgent Shifna എന്നായിരുന്നു വിളിച്ചുരുന്നത്. ആ urgent കാരണം കൊണ്ടാണ് അവൾ project first complete ചെയ്തതും. ഒരിക്കൽ methodology exam ന്റെ രാവിലെ ഒന്നും പഠിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ കരഞ്ഞിരുന്നു എന്ന് Fabeena എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ അതേ exam കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് അത് easy ആയി അനുഭവപ്പെടുകയും, exam paper കിട്ടിയപ്പോൾ നല്ല മാർക്ക്‌ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു.  

                                                           (by Naseefa)              

                       

                         Fabeena യെ പറ്റി ആലോചിക്കുമ്പോൾ ഓർമ്മവരുന്നത് exam ന്റെ കാലത്ത് നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാണ്. Exam ന്റെ പകലിൽ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം doubts clear ചെയ്യാൻ വേണ്ടി വിളിക്കാറുണ്ട്, ഒരിക്കൽ criticism and classics exam ഒക്കെ ഉള്ള ദിവസങ്ങളിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ തണുപ്പ് കാരണം വിറക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ സംസാരിക്കുന്ന Fabeena യെ ആണ് എനിക്ക് ഓർമ്മ വരുന്നത്. പിന്നെ project correction ചെയ്യാൻ വേണ്ടി college ൽ നിന്ന് കടയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ കാലിൽ ആണി തറച്ചതും എന്റെ ഒപ്പം എത്താൻ അവൾ ഓടിയത് ഒക്കെ ഇപ്പോഴും ഓർമ്മ ഉണ്ട് .പിന്നെ Naseefa യെ പറ്റി ആലോജിക്കുബോൾ vespa യെ പറ്റി ആണ് ഓർമ്മ വരുന്നത്. അവൾ 80% നു മുകളിൽ മാർക്ക്‌ വേടിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവളുടെ husband vespa വേടിച്ചുതരാം എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു, എന്നാൽ 79% ആയത് കൊണ്ട് vespa കിട്ടിയില്ല. ആ കാര്യത്തെ പറ്റി പറയുന്നത് Naseefa ക് ഇഷ്ടവും അല്ല. പിന്നെ അവളുടെ smart watch നെ പറ്റിയും പറയേണ്ടതുണ്ട്. അവളുടെ brother ന്റെ smart watch ഇട്ട് ഒരിക്കൽ അവൾ വരുകയും, Ashwathy miss ന്റെ pressure നോക്കിയ സംഭവം ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ അവളെ പറ്റി ആലോചിക്കുമ്പോൾ ഓർമ്മ വരുന്നത് അവളുടെ വിളിക്കാൻ പറ്റാത്ത iphone ഉം,  വിളിക്കാൻ വേണ്ടി കൊണ്ട് നടക്കുന്ന nokia ഫോണും, net ന് വേണ്ടി കൊണ്ടു നടക്കുന്ന modem ഉം ഒക്കെയാണ്.

               Shamila യും Naseefa യും ആദ്യം വന്നപ്പോഴും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു ഒരു അവധിക്ക് ശേഷം വീണ്ടും വന്നപ്പോഴും അവർ ഒരുമിച്ചായി. Shameema പിന്നെ എന്റെ കൂടെ 12th ലും degree യിൽ ആദ്യമായി ചേർന്നപ്പോഴും ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഉണ്ടാർന്നു, എന്നാൽ അവളെ പറ്റി കൂടുതൽ അറിയുന്നത് പിന്നീടാണ്. Sana യോട് പിന്നെ എനിക്ക് respect ആണ് ഉള്ളത്, delivery കഴിഞ്ഞിട്ട് അധികം ആകുന്നതിനു മുൻപേ തന്നെ അവൾ risk എടുത്ത് class ഒക്കെ attend ചെയ്തത് കൊണ്ട്.

                                                                          (by Shifna)

                                ഒരിക്കൽ ഞങ്ങളുടെ ബെഞ്ചിൽ ഉള്ളവർ എല്ലാവരും കൂടി ഫോട്ടോ എടുക്കുമ്പോൾ Agfar ഞങ്ങളുടെ photo ക് caption പറഞ്ഞത് Mothers Gang എന്നാണ്, കാരണം ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉള്ള അധികപേർക്കും കുട്ടികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.                                                                                 (by Shameema)

3- Muhsina, Najiha, Shadiya, Afnan, Aneena, Rinsha

         ഞങ്ങളുടെ bench special ആയിരുന്നു. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു correct seating arrangement ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള സ്ഥലത്ത് ആയിരുന്നു ഞങ്ങൾ ഇരുന്നിരുന്നത്. ചിലപ്പോൾ first hour ഞാൻ first bench ൽ ആയിരിക്കും, പിന്നെ വേറെ bench കളിലേക്ക് സാഹചര്യം പോലെ മാറിയിരിക്കും. എന്നാലും ഞങ്ങൾക്ക് ആയിട്ട് ഒരു bench ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിൽ ഞാനും, Najiha യും, Muhsina യും ആയിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. ആദ്യം എന്റെയും Najiha യുടെയും കൂടെ Afnan ഉം Aneena യും Rinsha യും ആയിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്, പിന്നെ Afnan and Aneena ചില personal issues കാരണം college മാറി പോവുകയും, Rinsha english മതിയാക്കി psychology എടുക്കുകയും, second year ൽ ക്ലാസ്സിലേക്ക് വന്ന Muhsina ഞങ്ങളുടെ bench ലേക്ക് വരുകയും ചെയ്തു. Aneena യെ പറ്റി പറയുമ്പോൾ, college കാണാൻ വന്നത് പോലെ ആയിരുന്നു അവൾ വന്നത്. Afnan ആകട്ടെ silent bird ആയിരുന്നു. പക്ഷെ അവർ രണ്ടു പേരും ഞങ്ങളുടെ കൂടെ മൂന്ന് വർഷം തികച്ച് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

                    ഞാനും Najiha യും Tom and Jerry പോലെ ആയിരുന്നു, Muhsina ഡ്രാക്കുളയും. അവളെ Dracula എന്ന് വിളിക്കാൻ കാരണം തുടക്കത്തിൽ ക്ലാസ്സിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഒഴിവ് കിട്ടുന്ന സമയത്ത് ഒക്കെ Dracula book വായിക്കൽ ആയിരുന്നു അവളുടെ പ്രധാന hobby. Second year ഞങ്ങൾക്ക് ശരിക്കും amazing ആയിരുന്നു. Union കാരെ soap ഇട്ട് പുറത്ത് ഇറങ്ങാൻ പറ്റുന്ന ഒരു chance ഉം ഞാനും Najiha യും miss ചെയ്യാറില്ല. വരാന്തയായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ main place. പൊതുവേ exam notification വന്നാൽ class മുഴുവനായും silent ആകും, എന്നാൽ അതും ഞങ്ങളെ ബാധിക്കാറില്ല. അതിന് ഉള്ളത് exam ന്റെ തലേ ദിവസം ഞങ്ങൾ നന്നായി അനുഭവിക്കാറും ഉണ്ട്, എന്ന് വിജാരിച്ച് ഇനി എങ്കിലും പഠിക്കാം എന്നുള്ള ചൂടും ഞങ്ങൾക്ക് കാണില്ല. രാത്രി 12 മണി വരെ എല്ലാരും ഇരുന്ന് പഠിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ വർത്താനം പറഞ്ഞ് ഇരിക്കും, എന്നിട്ട് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് Agfar ന്റെയും Muhsina യുടെയും important topics ന്റെ voice കേട്ട് പരീക്ഷ എഴുതി നല്ല രീതിയിൽ mark വാങ്ങി pass ആയത് ഞാൻ ഇന്നും കണ്ണീരോടെ ഓർക്കുന്നു.

                 ഞങ്ങൾ ഇരുന്നിരുന്ന സ്ഥലത്തിന് ഒരുപാട് stories പറയാനുണ്ട്, സ്നേഹത്തിന്റെയും, വേദനയുടെയും, സന്തോഷത്തിന്റെയും, കണ്ണീരിന്റെയും ഒക്കെ.....

                                                            (by Shadiya)

                   Class എടുക്കുമ്പോൾ ഉറങ്ങൽ പോലുള്ള

മറ്റുള്ള പരിപാടികളിൽ ആയിരുന്നു ഞാനും Shadiya യും concentrate ചെയ്തിരുന്നത്. ഞങ്ങൾ 3 ആളും പരസ്പരം ഭയങ്കര attachment ഉം ഭയങ്കര chilling ഉം ഒക്കെ ആയിരുന്നു.

                                                (by Najiha)

4- Minu, Seera, Shabeeba, Lubna, Maliha, Hafseena

                            ഞാൻ, Shabeeba, Lubna, Minu, Maliha, ഇതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ gang. ഞങ്ങൾ അധികവും ഉടായിപ്പ് കാണിച്ചിരുന്നത് മലയാളം class ൽ ആയിരുന്നു. മലയാളം miss ന്റെ അടുക്കലിൽ നിന്ന് അതിന് ഒരുപാട് കേട്ടിട്ടുമുണ്ട്. ഇടക്ക് bathroom ലേക്ക് എന്നും പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ പോകാറുണ്ടായിരുന്നത് canteen ലേക്ക് ആയിരുന്നു, എന്നിട്ട് അവിടുന്ന് എന്തെങ്കിലും കഴിച്ച് അവിടെ വർത്താനം പറഞ്ഞ് ഇരിക്കും. അതെല്ലാം ഓർക്കുമ്പോൾ ഇനി ഒരിക്കലും ആ കാലം തിരിച്ചു കിട്ടില്ലല്ലോ എന്ന സങ്കടവും ഉണ്ട്.

            ഞങ്ങൾ minu വിന്റെ wedding ന് പോയപ്പോൾ അവളുടെ വീട്ടിൽ stay ചെയ്തത് നല്ലൊരു memory ആക്കാൻ സാധിച്ചു.അന്ന് Maliha ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ഞാനും, Shabeeba യും Lubna യും മാത്രമാണ് തലേന്ന് പോയത്. ഞങ്ങൾ അവിടെ ഒരു 4 മണിക്ക് ഒക്കെ എത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവൾക് വേറെ cousins ഒന്നും ഇല്ലാത്തത്കൊണ്ട് bride to be, mehandi nights പോലുള്ള programmes ന് വേണ്ടി അവൾ തലേന്ന് തന്നെ വരാൻ നിർബന്ധിച്ചിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ആയിരുന്നു അവിടെ main. അങ്ങനെ special ആയിട്ട് ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിക്കും ഞങ്ങൾ നന്നായി enjoy ചെയ്തു, ഞങ്ങൾക് ഇന്നും ഓർത്തിരിക്കാൻ പറ്റുന്ന നല്ല memory തന്നെയാണ് അത്. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും stay ആയിരുന്നു അത്. മൂന്ന് വർഷത്തെ ഞങ്ങളുടെ ഒരുമിച്ചുള്ള യാത്ര ഇന്നും നല്ല രീതിയിൽ ഞങ്ങൾ നിലനിർത്തുന്നുണ്ട്, അതിനു വേണ്ടി ഞങ്ങൾ ആത്മാർത്ഥതയോടെ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.

                                                                                 (by seera)

5- Amna, Mufeeda, Khadeeja, Anshida, Safwana

       ഞങ്ങളുടെ bench നെ പറ്റി പറയുകയാണെങ്കിൽ, ഞങ്ങളുടെ bench ൽ എല്ലാം share ചെയ്യാനുള്ള freedom ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ബെഞ്ചിൽ ഉള്ള എല്ലാവരും നല്ല beauty conscious ആയിരുന്നു, ഞങ്ങളുടെ bag ൽ make up നുള്ള items എപ്പോഴും ready ആയിരിക്കും. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ നന്നായി പഠിച്ചിരുന്നത് Khadeeja ആയിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ seminar പോലുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ അവൾ ഞങ്ങളെ നന്നായി സഹായിച്ചിരുന്നു, മാത്രവുമല്ല അവൾ എപ്പോഴും positive ആയി ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു type ആയിരുന്നു, അത് ഞങ്ങൾക്കും ഉപകാരപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ bench ന് ആരും അറിയാതെ പോയ ഒരു പേരും ഉണ്ടായിരുന്നു, ഞങ്ങളുടെ desk ന്റെ മുകളിലും insta യിലെ post കളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങി പോയ ഒരു പേര്, KASAM (Khadeeja, Amna, Safwana, Anshida, Mufeeda).

                          പിന്നെ പറയാൻ ഉള്ളത് ഞങ്ങൾ trip പോയതിനെ പറ്റിയാണ്, college trip. ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു അങ്ങനെ ഒരു trip പോകാൻ, classil ഉള്ള പലരേയും ഞങ്ങൾ അതിലേക്ക് invite ചെയ്തു, എന്നാൽ ഞാനും, Mufeeda യും Khadeeja യും മാത്രാണ് നമ്മുടെ class ൽ നിന്ന് പോയത്. പൊതുവേ ഞങ്ങളെ 3 പേരെയും കണ്ടാൽ കുറച്ച് ജാഡ യുള്ളത് പോലെ ആണ് തോന്നുക. എന്നാൽ ഒന്ന് സംസാരിച്ചാൽ തീരാവുന്ന പ്രശ്നമേ അതിനൊള്ളു. ഞങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കി കഴിഞ്ഞാൽ or ഞങ്ങളോട് അത്രയും അടുപ്പം ഉള്ളവർക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുകയും ഇല്ല. എന്തായാലും trip ന് പോയപ്പോഴും teachers ന്റെയും മറ്റുള്ള college ലെ girls ന്റെയും തുടക്കത്തിലെ ഞങ്ങളെ പറ്റി ഉള്ള ഭാവന ജാടയാണ് എന്നത് തന്നെ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ അവരോട് ഒക്കെ നന്നായി അടുത്ത് ഇടപഴകിയപ്പോഴേക്ക് അവർക്കും ഞങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ nature മനസ്സിലായി. ഞങ്ങൾക്ക് മറ്റുള്ള teachers നേയും college ലെ ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാത്ത girls നേയും പരിചയപെടാനുള്ള ഒരു അവസരം കൂടി ആയിരുന്നു അത്. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഒരു room ൽ stay ചെയ്തതും മറ്റും ആലോചിക്കുമ്പോൾ ഒന്നും കൂടി പോകാൻ തോന്നുകയാണ്.

                                      മറ്റൊരു പ്രധാനപെട്ട സംഭവം tour പോയപ്പോൾ നടന്നത് എന്താണ് എന്ന് വെച്ചാൽ, ഞാൻ heels ഉള്ള ചെരുപ്പ് ആയിരുന്നു അന്ന് ധരിച്ചിരുന്നത്, അത്കൊണ്ട് ഒരുവട്ടം slip ആകുകയും നടക്കാൻ പിന്നീട് ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ അപ്പോൾ എന്റെ കൂടെ Mufeeda യും Khadeeja യും ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് എന്നെ ഒന്ന് പിടിക്കാൻ ഒക്കെ അവർ help ചെയ്തു, അന്ന് heels ഇട്ടത് കൊണ്ട് Khadeeja വഴക്ക് പറഞ്ഞത് ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു. എന്നാൽ അതൊക്കെ അവർക്ക് എന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ട് ചെയ്യുന്നതും പറയുന്നതും ആണ്.

                      Khadeeja യെ പറ്റി പറയുമ്പോൾ, കണ്ടാൽ stylish ആയി നടക്കും എന്നല്ലാതെ ആൾ പാവമായിരുന്നു, അവളുടെ lecture notes നെ പറ്റി പറയാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല super ആയിരുന്നു. Safwana യാണ് എന്നെ അവരുടെ ടീമിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചത്. Jan E Man എന്ന movie യിലെ Basil Joseph നെ പോലെ എനിക്ക് loneliness തീരെ സഹിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു, വെഴുകി വന്നത് കൊണ്ട് ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കുന്ന എന്നെ അവരുടെ bench ലേക്ക് ഇരുത്തിയത് Safwana ആണ്. അന്ന് Mufeeda പറഞ്ഞ വാക്കുകളും ഞാൻ ഇന്നും ഓർക്കുന്നു, "ആ കുട്ടിയോട് (എന്നോട് ) back ലേക്ക് ഇരിക്കാൻ പറ", അവൾ അങ്ങനെ പറയാൻ കാരണം Mufeeda യുടെ സീറ്റിൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ അന്ന് ഇരുന്നിരുന്നത്, അവൾ അന്ന് absent ആയിരുന്നു, അവളുടെ seat എന്നന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന് വിചാരിച്ചാണ് അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. Anshida യും Safwana യും 3rd year ന് മുന്നെ തന്നെ college ൽ നിന്ന് പോയിരുന്നു. എന്റെ first seminar നൊക്കെ എന്നെ നന്നായി help ചെയ്തത് Mufeeda യും, Khadeeja യും ആയിരുന്നു, അതൊന്നും മറക്കാൻ കഴിയില്ല.

                                                                       (by Amna)

6- Rushin, Farhana, Fasna, Afsana, Rinshiya

                ഞങ്ങൾ യാദൃശ്ചികമായി ഒരേ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്ന ആൾകാർ ആണ്. എന്നാൽ അത് നല്ലൊരു തുടക്കത്തിനായിരുന്നു, ഞങ്ങളുടെ friendship ന് വളരാൻ കൂടിയുള്ള നല്ലൊരു തുടക്കം. ക്ലാസ്സ് എടുക്കുമ്പോൾ food കഴിക്കുന്നതും, free hours ൽ മറ്റുള്ളവരെ തിന്നുന്നതും, ഉച്ചക്ക് Afsana യുടെ വീട്ടിലേക്ക് മുങ്ങുന്നതും, ഞങ്ങളിൽ കൂടുതൽ mark നേടിയ ആൾ മറ്റുള്ളവർക് സമൂസ വേടിച് കൊടക്കുന്നതും ഒക്കെ ഇന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോൾ എല്ലാം നല്ല memories ആണ്. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും പല type or characters ഉള്ള ആൾകാർ ആയിരുന്നു എന്നാലും ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നന്നായി enjoy ചെയ്തു. 5 members ആയിരുന്നു തുടക്കത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്, പിന്നെ second year ൽ അത് 4 ആയി മാറി. എന്തിരുന്നാലും സന്തോഷത്തോടെ ഞങ്ങൾ 5 പേരും ഞങ്ങളിലെ ആ friendship നിലനിർത്താൻ ഇന്നും ആത്മാർഥതയോടെ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.

                                                                           (by Rushin)

7- Agfar, Althaf, Hasanul Banna, Vishnu

                     ഒരിക്കൽ Ghansha miss എല്ലാവരേയും എഴുനേൽപ്പിച്ച് നിർത്തിയപ്പോൾ Althaf എന്റെ pen കൊണ്ട് table ൽ അടിച്ചു കളിക്കുകയും, അത് തടയാൻ ശ്രമിച്ച എന്നെ എന്തൊ തെറ്റ് ചെയ്തത് പോലെ miss കാണുകയും ചെയ്തു. Althaf ആയിരുന്നു main പോക്കിരി, കവണ ഉണ്ടാക്കി shoot ചെയ്യൽ, അങ്ങനെ പല hobbies ആയിരുന്നു അവന്. പിന്നെ first year ൽ കുറച്ച് തെറ്റലും കാര്യങ്ങളും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ last sem ഒക്കെ ആയപ്പോൾ Althaf ഒക്കെ ആയി കൂടുതൽ company ആവുകയും. Agfar അറ്റത് ഇരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ second ഉം Althaf 3rd ഉം ആയിരുന്നു ബെഞ്ചിൽ. അത് ആണ് എനിക്ക് തോന്നുന്ന ഒരു positive memorable കാര്യം. First sem ൽ teachers ഞങ്ങളെ first bench ൽ ഇരുത്തിയതും പിന്നെ last bench ലേക്ക് നമ്മൾ ഇരുപ്പ് ഉറപ്പിച്ചതും ഒക്കെ ഓർക്കുന്നു. Second year ലെ last bench ൽ ആയിരുന്നു കൂടുതൽ vibe കിട്ടിയത്.

                                            (by Banna)

      ഒരിക്കൽ Banna ക്ലാസ്സിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ video എടുത്തത് ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു. പിന്നെ നമ്മൾ ക്ലാസ്സിൽ ഇരുന്ന് video call ചെയ്തതും നല്ല രസം ഉള്ള സംഭവം ആയിരുന്നു.

                                                              (by Althaf)

           ഞങ്ങളുടെ ഒരു bench മാത്രമായിരുന്നു boys ന് ഉണ്ടായിരുന്നത്. തുടക്കത്തിലെ 4 boys തന്നെ ആണ് ഒടുക്കം വരേയും ഉണ്ടായിരുന്നത്, കൂട്ടാനും ഇല്ല കുറക്കാനും ഇല്ല. ആദ്യം ഞങ്ങൾ 2 bench ഇൽ ആയിരുന്നു ഇരുന്നിരുന്നത് പിന്നെ teachers ഞങ്ങളെ പിടിച്ച് ഒരു bench ൻ മേൽ ഇരുത്തി. ക്ലാസ്സിൽ നടന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ഓർമ്മയുണ്ട്. അവയിൽ ഒന്ന് Althaf ന്റെ election speech ആണ്. അവൻ പറഞ്ഞ ഒരു line ആണ് ഇന്നും ഞാൻ ഓർത്തിരിക്കുന്നത്, ചിലപ്പോൾ അത് എന്റെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടത് കൊണ്ടുമാകാം, ആ lines :- "തോൽവി എനിക്ക് ഒരു പുത്തരിയല്ല". Banna യെ പറ്റി ആലോജിക്കുമ്പോൾ ഓർമ്മ വരുന്നത് അവന്റെ class cut ചെയ്യലുകൾ ആണ്. Union ൽ ഉണ്ടായത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ ശരിക്ക് class ൽ ഇരുന്നത് first year ന്റെ last ഒക്കെ ആയപ്പോഴാണ്. First period ൽ class ൽ കണ്ടാൽ പിന്നെ അവനെ കാണുന്നത് lunch break ന് ആണ്, പിന്നെ പോകാൻ വേണ്ടി class ൽ വെച്ചിട്ടുള്ള bag എടുക്കാൻ വരുമ്പോഴും.

                        

                      Vishnu "ആട്ടുതൊട്ടിലിൽ" song പാടിയത് ഇന്നും ഓർക്കുന്നു. പാടാൻ അറിയാത്ത ഞാൻ Vishnu വിന്റെ കൂടെ "പൊന്നാമ്പൽ പുഴയിറമ്പിൽ" പാടിയതും ഓർക്കുന്നു. College ലെ main singers നെ ഒക്കെ തോൽപിച്ചു കൊണ്ട് group song ൽ (മാപ്പിളപ്പാട്ട് ) എനിക്കും Althaf ന് ഒക്കെ first കിട്ടിയത് ശരിക്കും ഒരു നേട്ടം തന്നെ ആയിരുന്നു. പിന്നെ പറയാൻ ഉള്ളത് ഞങ്ങളുടെ class cut ചെയ്യലിനെ പറ്റിയാണ്. ഒരിക്കൽ എങ്ങനെയാണ് ആ മത്സരം കളിക്കുക എന്ന് പോലും അറിയാതെ ഞാനും Althaf ഉം Hunsina miss നെ പറ്റിച്ച് class ൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി പോയതിനെ പറ്റി ഒക്കെ ഇന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോൾ ചിരി വരും.

                                                          (by Agfar)

                  So this was some of our favourite memories happened during degree life. I had few dreams which never came true during my degree life. One of it was to participate in 3rd year class election, but most of our 3rd year was in online. Next dream was to say a farewell speech on the last day, it also didn't happened. We only got some days in third year but that few days was one of our best days. We took a lot of photos and made a lot of memories. 

                              SO THIS IS MY CLASS....I don't know will I able to get a class and friends like this in my future education. But surely I believe that this is one of my best.

                                                                                   Agfar(A)

THE END

Infatuation (poem)

 INFATUATION 

She was cute

Her cuteness made me exasperated 

Met her first in a marriage 

Don't know she noticed me

But truly I noticed her

When everyone was busy 

In wishing the couples

I was busy in searching my eyes

Her smile made me mad

Her actions made me craze 

I understood that I fell in her 

I was unaware of her name

But flip through it

Finally caught it

After many weeks

At last she noticed me

But not the way I noticed her

Now I am not searching my eyes

Where I searched once 

A full stop had fallen for my madness

                                                                          Agfar(A)

 CONFERENCE GROUP

Today:-20-01-2022

           കുറച്ച് മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ 17-03-2021 ൽ ഒരു whatsapp group start ചെയ്തു. Group start ചെയ്തതിനെ പറ്റിയല്ല ഞാൻ ഇവിടെ പറയുന്നത്, ആ group start ചെയ്യാൻ ഉള്ള കാര്യത്തെ പറ്റിയാണ്.

                           കഴിഞ്ഞ march/february മാസത്തിൽ എന്നെ എന്റെ ഒരു friend call ചെയ്തു, തികച്ചും ഒരു unexpected call തന്നെ ആയിരുന്നു എനിക്കത്. Call ചെയ്തതാകട്ടെ ഞാൻ വല്ലതും പഠിച്ചോ എന്ന് അറിയാൻ ആയിരുന്നു. Book പോലും അത് വരെ ശരിക്ക് തൊടാത്ത എന്നോട് ചോദിക്കാൻ പറ്റിയ best ചോദ്യം. കഴിഞ്ഞ blogൽ ചെയ്തത് പോലെ ഈ friend ന് A എന്ന name കൊടുക്കാം. ഞാൻ A നോട് ഒന്നും കാര്യമായി നോക്കാൻ തുടങ്ങീട്ടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു, അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ മനസ്സിലാത്തത് കൊണ്ടല്ല, എനിക്ക് ഒന്നും അറിയാൻ പാടില്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ്. പക്ഷെ A ക് എന്നെ വിടാൻ ഒരു ഉദ്ദേശവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, എന്നോട് നാളെ വല്ലതും നോകീട്ട് പറഞ്ഞു തരാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ സമ്മതം മൂളി, കാരണം അങ്ങനെ എങ്കിലും ഞാൻ വല്ലതും നോക്കുമല്ലോ എന്ന് വിചാരിച്ചു. എന്നാൽ എന്റെ plan work ആയില്ല. ഞാൻ നോക്കണം എന്ന് വിജാരിച്ച chapter നോക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ A വിളിക്കുമ്പോൾ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ നോക്കി. അങ്ങനെ A വിളിച്ചു, ഞാൻ ഒന്നും നോകീട്ടില്ല എന്ന ദയനീയാവസ്ഥ പ്രകടിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ എന്നെ അത്ഭുതപെടുത്തിയത് A തന്റെ ഉമ്മാനോട് പറഞ്ഞ കാര്യമായിരുന്നു, ഞാൻ വിളിക്കുമെന്നും വല്ലതും പറഞ്ഞുതരുമെന്നും A ഉമ്മാനോട് പറഞ്ഞിരുന്നത്രെ. ഞാൻ A നോട് നാളെ എന്തായാലും നോകീട്ട് പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ നാളെ ആയി, A ക് വിളിക്കുന്നതിനു മുന്നെ വേറെ ഒരു friend (നമ്മുക്ക് B എന്ന് വിളിക്കാം) എനിക്ക് message അയച്ചിട്ട് ഞാൻ വല്ലതും നോക്കിയോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാൻ B നോട് കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ദിവസമായി നടന്ന കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു, അപ്പോൾ B കും interest ആയി, B നേയും conference call ൽ add ചെയ്യണം എന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചു, ഞാൻ സമ്മതിച്ചു, കാരണം B നന്നായി പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയായിരുന്നു, so എനിക്കും വല്ലതും പഠിക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.

                           അങ്ങനെ conference call set ആക്കി. B ഉള്ളത് A നോട് മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞിരുന്നത് കൊണ്ട് A ക് അതൊരു shock ആയിരുന്നില്ല. അങ്ങനെ അന്ന് ഞങ്ങൾ എന്തൊക്കെയൊക്കെയോ പഠിച്ചു, ആ പഠിച്ച സംഭവങ്ങൾ വേഗം മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട് എന്ന് ഞങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അത് continue ചെയ്യാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. വരാൻ ഇരിക്കുന്ന 5th sem exam ന് അത് ഞങ്ങളെ ശരിക്കും സഹായിച്ചു, ഒരാൾക്ക് അറിയാത്തത് മറ്റെയാൾ പറഞ്ഞിട്ടുമൊക്കെ ഞങ്ങൾ important ആയ കാര്യങ്ങൾ discuss ചെയ്ത് പഠിച്ചു. Important ആയി തോന്നുന്നത് മാത്രമായിരുന്നു ഞങ്ങൾ discuss ചെയ്തിരുന്നത്, അത് clear ആയി പഠിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ തീരുമാനം, അത് എങ്ങാനും exam ന് ചോദിച്ചാൽ അത് എഴുതാതിരിക്കരുത് എന്ന വാശി ഞങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ 5th sem exam കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഈ conference call ന്റെ benefit ഞങ്ങൾക്ക് കിട്ടി, ഞങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിച്ച ചോദ്യങ്ങൾ മിക്കതും examന് ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ 5th sem exam ന്റെ last day ഞാൻ ഒരു temporary whatsapp group create ചെയ്തു, next exam നും ഇത് പോലെ പഠിക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെ. Group ന് CONFERENCE GROUP എന്ന പേരും നൽകി.

                                   അങ്ങനെ അത് നല്ല രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് പോയി കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഞാൻ എന്റെ വേറെ ഒരു friend ന് ഒരു ആവിശ്യത്തിന് whatsapp ന്റെ screenshot അയച്ചപ്പോൾ ആ friend conference group എന്ന group ശ്രദ്ധിച്ചു. ഞാൻ ആ friend നോട് കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞു, അപ്പോൾ ആ friend നും group ൽ join ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട് എന്ന് പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഞാൻ add ചെയ്തു. ആ friend നെ C എന്ന് വിളിക്കാം.

                               അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ education related ആയിട്ടുള്ള കാര്യങ്ങൾ discuss ചെയ്യാൻ വേണ്ടി ആ group നെ മാറ്റിയെടുത്തു. Project, exam പോലുള്ള കാര്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു അതിലെ main. എന്നാൽ പതിയെ പതിയെ ആ group ന് കുറച്ച് importants കിട്ടാൻ തുടങ്ങി, class group silent ആയപ്പോഴും ആ group active ആയി തുടർന്നു. ക്ലാസ്സിൽ ഉള്ള ഒന്നൊരാണ്ടോ ആളുകൾക്ക് ഈ groupനെ പറ്റി അറിയാമായിരുന്നു. എന്നാൽ എല്ലാവരും അറിഞ്ഞത് last day examന് ശേഷം ഞാൻ statusലൂടെ വെളിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആണ്. We created the group as a temporary one but later we made it permanent. 

                                    Currently we took many decisions in that group, some of them are about our future plans. Insha Allah one day we will......  

                                                         Agfar(A)                       

 

 Trip to Nilambur 

        അന്ന് ഒരു saturday ആയിരുന്നു, കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ 6/2/2021. അന്നായിരുന്നു ഞങ്ങൾ നിലമ്പുരിലേക്ക് യാത്ര പോയത്. കുറച്ച് ദിവസങ്ങളുടെ planning ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു ആ യാത്രക്ക്. ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിൽ നിന്ന് ഇത്രയും ആളുകൾ ഒത്തുകൂടി പോകുന്ന first trip ഉം കൂടി ആയിരുന്നു അത്. എല്ലാവരെയും ഉൾപ്പെടുത്തി പോകാനായിരുന്നു plan. പക്ഷെ ചിലർക്ക് പല തിരക്കുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് എല്ലാവരേയും കൂട്ടി പോകുക എന്ന ആഗ്രഹം ഇന്നും ഒരു ആഗ്രഹമായി കിടക്കുന്നു!.... എന്ത് വന്നാലും ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഓണം പോലെ എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ ഞങ്ങൾ ഉള്ളവരെ കൊണ്ട് യാത്ര പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. 

                         യാത്ര എന്ന് പറയുമ്പോൾ clasmates movie യിലെ പോലെ "കാറ്റാടി തണലും തണലത്തതി മതിലും" എന്ന song ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, കാരണം ഞങ്ങൾ സാധാ line bus ഇൽ ആണ് പോയത്, അത് കൊണ്ട് driver ക് ഇഷ്ടപെട്ട പാട്ട് അല്ലേ വെക്കുകയൊള്ളു. Trip ഇൽ ഉണ്ടാർന്നത് :- althaf, vishnu, banna, naseefa and her son, amna, rushin, mufeeda, farhana, lubna, shabeeba, seera പിന്നെ ഞാനും. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ 13 പേർ ആണ് പോയത്. രാവിലെ തന്നെ എന്റെ നാട്ടിൽ നിന്ന് പെരിന്തൽമണ്ണയിലേക്കുള്ള bus ഇൽ വെച്ച് എന്റെ cooling glass miss ആയി. പിന്നെ പെരിന്തൽമണ്ണയിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരേ bus ഇൽ തന്നെ കയറണം എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി യാത്ര തിരിച്ചു, പലരും പല സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നാണ് കയറിയത്, ഞങ്ങൾ കുറച്ച് പേർ പെരിന്തൽമണ്ണയിൽ നിന്നും കുറച്ച് പേർ പാണ്ടിക്കാടിൽ നിന്നുമൊക്കെയാണ് കയറിയത്. അങ്ങനെ ഒന്ന് രണ്ട് bus കളിൽ മാറി കയറി അവസാനം ഞങ്ങൾ teak മ്യൂസിയത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു. ആദ്യം അവിടെ cover ചെയ്യാം എന്നാണ് കരുതിയത്.

                   ഞാൻ ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു അവിടേക്ക് പോകുന്നത്. Teak മ്യൂസിയത്തെ പറ്റി പലരും പറഞ്ഞു കേട്ട അറിവ് മാത്രമായിരുന്നു എനിക്ക് ഉണ്ടാർന്നത്, എന്നാൽ അപ്പോൾ തന്നെ കാണാൻ ആഗ്രഹം ഉള്ള place ആയി മാറുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അവിടുന്ന് കുറെ photos എടുത്തു പിന്നെ എവിടെ പോയാലും  reels എടുക്കുന്ന കുറച്ച് ആളുകൾ ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ഞങ്ങൾ അവിടെ ഉള്ള മിക്ക area യും നടന്ന് കണ്ടു, ഞങ്ങൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ time ചിലവഴിച്ചതും അവിടെ തന്നെ. സത്യം പറഞ്ഞാൽ time പോയത് തന്നെ അറിഞ്ഞില്ല, അത്രക്കും കാണാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.

            

              അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ആദ്യം വിചാരിച്ചത് വല്ലതും കഴിക്കാം എന്നാണ്, എന്നാൽ അവിടെ നല്ല ഹോട്ടൽ ഇല്ല എന്നും അവിടെ അടുത്തുള്ള bangalow കുന്ന് കൂടി കണ്ടിട്ട് food കഴിക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു. പിന്നെ bungalow കുന്നിലേക്ക് 3 ഓട്ടോയിൽ ആയി ഞങ്ങൾ പോയി. ഒരു കുന്ന് കയറേണ്ടിയിരുന്നു അവിടേക്ക് എത്താൻ, അത് ശരിക്കും നല്ലൊരു walking കൂടി ആയിരുന്നു, കുറെ നടന്നു, കുറെ കുന്ന് കയറി, ഒരു കാട്ടിലൂടെ നടക്കുന്ന feel ആയിരുന്നു. പണ്ട് ആരൊക്കെയോ താമസിച്ച ഒരു വലിയ bungalow വും പിന്നെ കുറച്ച് bridge പോലെ നടക്കാൻ ഉള്ള places ഉം ആയിരുന്നു അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്. പണ്ടത്തെ മരങ്ങൾ കൊണ്ട് design ചെയ്ത ആ old bungalow ന്റെ ഉള്ളിൽ കൂടി ചുറ്റി നടന്ന് കാണുകയും, പാലത്തിന്റെ മുകളിൽ കയറി കുറച്ച് photos എടുക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ വൈകുന്നേരം status ഇടാൻ ഉള്ള videos എടുക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു ചിലർ, മാത്രമല്ല പല positions ഇൽ നിന്നും photo എടുക്കുന്ന തിരക്കും, ചിലർ road ഇൽ ഇരുന്നും മരത്തിന്മേൽ ചാരി നിന്നും മറ്റും ഒക്കെ. നിലമ്പുരിൽ കാണാൻ രസമുള്ള മറ്റുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ ഒക്കെ കൊറോണ കാരണവും വെള്ളപൊക്കം കാരണവും അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു, മാത്രമല്ല ചിലർക്ക് നേരത്തെ വീട്ടിൽ എത്തേണ്ടതായിട്ടുമുണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ മടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. So ആരൊക്കെയോ താമസിച്ച bungalow കുന്നിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ food കഴിച് വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങി.

         

                   Food കഴിക്കാൻ പോയത് ആണ് comedy ആയത്. ഞങ്ങളുടെ കറക്കം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് food കഴിക്കാൻ പോയപ്പോഴേക്ക് ഹോട്ടലിലെ food എല്ലാം കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കാരണം അപ്പോഴേക്കും 3 or 4 മണി ഒക്കെ ആകുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ചായ കുടിക്കേണ്ട സമയത്ത് ബിരിയാണി ചോദിച്ചാൽ എങ്ങനെ ഇരിക്കും, അതായിരുന്നു അവസ്ഥ. പിന്നെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത് വെച്ച് adjust ചെയ്തു. അങ്ങനെ food കഴിക്കൽ കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും പരസ്പരം യാത്ര പറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞു.

                             പൊതുവെ ഞങ്ങളുടെ class ന്റെ അവസ്ഥ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, plan ചെയ്ത് പോകുന്നത് ഒന്നും നടക്കാറില്ല എന്നതാണ്. Second year ഇൽ പഠിക്കുമ്പോൾ plan ചെയ്തതായിരുന്നു ഈ trip. അന്നായിരുന്നെങ്കിൽ കൊറോണയും ഇല്ല, യാത്രക്ക് train ഉം ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അന്ന് ആ trip നടന്നില്ല. എന്നാൽ പിന്നെ അത് നടക്കാൻ 3rd year last വരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു, അപ്പോഴേക്കും കോറോണയും വന്നു, train ഉം ഇല്ലാതായി, "എല്ലാത്തിനും അതിന്റേതായ സമയം ഉണ്ട് ദാസാ" എന്നാണല്ലോ. എന്നാൽ ആ യാത്ര ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും മറക്കാൻ ആകാത്ത ദിനം ആക്കി മാറ്റാൻ ഞങ്ങളെ കൊണ്ട് സാധിച്ചു എന്നതാണ് സത്യം. തീർത്തും full ആയിട്ട് enjoy ചെയ്ത ഒരു ദിവസം ആയിരുന്നു അന്ന്. One of the beautiful days that I will never ever forget in my life.

                                                                        Agfar(A)

   

Some Unforgettable Poems, Stories and Images

 മറക്കാൻ കഴിയാത്ത ചില കവിതകളും, കഥകളും, ചിത്രങ്ങളും

               നമ്മൾ school, college കളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ചില പാഠങ്ങൾ നമ്മളെ അത്രയും touch ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകും. അതൊന്നും നമ്മൾ അത്ര പെട്ടെന്ന് മറക്കാൻ ഇടയില്ല. ചില പാഠങ്ങൾ നമ്മൾ ഒരു ചെവിയിലൂടെ കേട്ട് മറു ചെവിയിലൂടെ വിടുകയും ചെയ്യും. ഒരു പാഠം അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പാഠഭാഗം നമ്മളെ touch ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഒന്നെങ്കിൽ ആ സംഭവത്തിൽ നമ്മുടെ interest ആകാം അല്ലെങ്കിൽ ആ സംഭവത്തെ പറ്റി നമുക്ക് ഒന്നും അറിയാത്തതുകൊണ്ടും ആകാം. എനിക്കങ്ങനെ touch ചെയ്ത കുറച്ച് കവിതകളും സ്റ്റോറീസും ചിത്രങ്ങളുമാണ് ഇവിടെ പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

        അതിലെ പ്രധാനപെട്ടത് Rafeeq Ahammed ന്റെ "തോരാമഴ" എന്ന കവിതയാണ്. ആദ്യമായിട്ടാണ് ഞാൻ അത്രയും touch or feel ചെയ്യുന്ന poem പഠിക്കുന്നത്. ഒരു കവിത ചൊല്ലുന്നത് പോലെ അല്ല ഞാൻ അത് ചൊല്ലിയിരുന്നത്, എന്റേതായിട്ടുള്ള ഒരു tune ഞാൻ അതിനു compose ചെയ്തിരുന്നു എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം. എപ്പോൾ ആ കവിത കേട്ടാലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിങ്ങൽ പോലെയാണ്. Teacher ആ കവിത class ൽ എടുത്തപ്പോൾ തന്നെ അത് എന്റെ മനസ്സിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു. ചില വരികൾ ഒക്കെ വായിക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നും, പ്രത്യേകിച്ച് ആ last lines, മകളുടെ പുള്ളികുടയും എടുത്ത് മകളുടെ ശവകുടീരത്തിന് മുകളിൽ പിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന ആ ഉമ്മയുടെ ചിത്രം ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ feel ആകും. ഞാൻ എപ്പോൾ ഈ കവിത വായിക്കുമ്പോഴും ഈ കവിതയിൽ നിന്നുള്ള ചോദ്യങ്ങൾക് ഉത്തരം എഴുതുമ്പോഴും മനസ്സിനാകത്ത് ഒരു വിങ്ങൽ ആണ്. ശരിക്കുള്ള exams ന് വരെ ആ വിങ്ങലോട് കൂടിയല്ലാതെ എനിക്ക് ആ answer complete ചെയ്യാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

               പിന്നെ പറയാൻ ഉള്ളത് ഞാൻ രണ്ടാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ഉള്ള ഒരു സ്റ്റോറിയെ പറ്റിയാണ്. ഒരു മനുഷ്യനും അയാളുടെ കഴുതകളും ആണ് കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങൾ. കഥ എന്താണെന്ന് കൃത്യമായി ഓർമ്മയില്ലെങ്കിലും അതിന്റെ കുറച്ച് ചിത്രങ്ങളും ഭാഗങ്ങളും ഇപ്പോഴും മനസ്സിൽ കൊത്തിവെച്ചതു പോലെയാണ്. ആ കഥ ഓർക്കാൻ കാരണമായി ഞാൻ കണക്കാക്കുന്നത് എന്തെന്നാൽ, ഇത് ഇംഗ്ലീഷ് ടെക്സ്റ്റ് ബുക്കിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു സ്റ്റോറി ആണ്, അതും രണ്ടാം ക്ലാസിലെ first lesson ആണ് എന്നാണ് എന്റെ ഓർമ്മ. മാത്രമല്ല ഞാൻ അന്ന് ഇംഗ്ലീഷിൽ നല്ല weak ആയിരുന്നു പോരാത്തതിന് നാട്ടിൽ നിന്ന് ആദ്യമായി സൗദിയിൽ എത്തിയിട്ടുള്ള സമയവും. ഇംഗ്ലീഷ് ആണെങ്കിൽ ആ സ്കൂളിലെ സംസാരഭാഷ കൂടി ആയിരുന്നു. അത് പോരാതെ പാഠഭാഗം explain ചെയ്യുന്നതും ഇംഗ്ലീഷിൽ തന്നെയായിരുന്നു. അത്കൊണ്ട് ഈ പാഠം എനിക്ക് വലിയ പിടിത്തം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.  ഈ പാഠം ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ഞാൻ കുറെ സമയം ചിലവഴിവഴിച്ചിട്ടുണ്ട് . അതുകൊണ്ട് ഒക്കെ ആകണം ഈ പാഠഭാഗം ഇന്നും ഓർക്കുന്നത്.

                 വേറൊരു heart touching സ്റ്റോറി ഒരു ചെറിയ മനുഷ്യന്റെ കഥയാണ്. ഒരു കുട്ടിയും ഒരു വിരലിന്റെ അത്ര വലുപ്പമുള്ള ഒരു മനുഷ്യനും ആണ് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങൾ. ഹോം വർക്ക് ചെയ്യാൻ മടിയുള്ള ഒരു കുട്ടിയുടെ കയ്യിൽ അതെല്ലാം ചെയ്തുതീർക്കാൻ ഒരാളെ കിട്ടിയാലുള്ള അവസ്ഥയാണ് ഈ കഥ. ദിവസവും ഹോംവർക്ക് ചെയ്യാതെ വരുന്ന കുട്ടിയോട് ടീച്ചർ ഒരിക്കൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു "നാളെ ഹോംവർക് ചെയ്യാതെ നീ ക്ലാസിൽ പ്രവേശിക്കണ്ട" എന്ന്. ആ വിഷമത്തിൽ വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന കുട്ടിയുടെ മുന്നിലേക്ക് ഗളിവർ ട്രാവൽസിൽ ഉള്ളത് പോലെയുള്ള ഒരു വിരലിന്റെ അത്രമാത്രം വലുപ്പമുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ വഴി തെറ്റി വരികയും, ആ മനുഷ്യൻ കുട്ടിയുടെ പൂച്ചയുടെ മുന്നിൽ അകപ്പെടുകയും, പൂച്ചയിൽ നിന്ന് കുട്ടി ആ ചെറിയ മനുഷ്യനെ രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. രക്ഷിച്ചതിനു പ്രത്യുപകാരമായി തന്റെ ഹോംവർക്ക് ചെയ്യാൻ കുട്ടിയാ ചെറിയ മനുഷ്യനോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. നിവർത്തിയില്ലാതെ ചെറിയ മനുഷ്യൻ അതിനു സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ ദിവസവും കുട്ടിയുടെ ഹോംവർക്ക് ആ ചെറിയ മനുഷ്യൻ എഴുതുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഹോം വർക്കിന്  ആവശ്യമായ പുസ്തകങ്ങളും മറ്റു രേഖകളും കുട്ടി തന്നെ കണ്ടുപിടിക്കണമായിരുന്നു. അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ കുട്ടി താൻ പോലുമറിയാതെ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിലൂടെ സ്വയം പഠിക്കുകയായിരുന്നു. ഈ കഥ എന്നെ സ്വാധീനിക്കാൻ കാരണം ഞാനും ഒരു മടിയനായത് കൊണ്ടായിരിക്കണം. എന്നെയും ഇതുപോലെ സഹായിക്കുന്നതിനെ പറ്റി ഞാൻ വെറുതെ ആലോചിച്ചിരുന്നു.

                പുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ മായാതെ കിടക്കുന്ന കുറച്ച് ഫോട്ടോസ് കൂടിയുണ്ട്. അവയിൽ ഒന്ന്, ഒരു കുട്ടി ദിവസവും ചന്ദ്രനെ നോക്കി പടം വരക്കുന്നതാണ്. Moon ന്റെ daily images ആണ് ആ കുട്ടി ഒരു activity യുടെ ഭാഗമായി വരക്കുന്നത്. ഇത് E.V.S textbook ലെ ഒരു പടം ആണ്. ഞാൻ ഇപ്പോഴും ആകാശത്ത് വെറുതെ നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോൾ ആ പടം ആണ് ഓർമ്മ വരിക. പിന്നെ ഓർമ്മ വരാറുള്ള കുറച്ച് പടങ്ങളെ പറ്റി ഞാൻ എന്റെ ആദ്യ ബ്ലോഗായ "മരീചിക" യിൽ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. കേരളത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന കുറച്ച് മരങ്ങളേയും കാർട്ടൂൺ പടങ്ങളെയും ഒക്കെ പറ്റി.

                 ഇതൊക്കെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ പല സമയങ്ങളിലായി സ്വാധീനിച്ച കാര്യങ്ങൾ ആണ്. ഇത് ഇന്നും ഞാൻ ഓർക്കുന്നത് അത് എന്റെ മനസ്സിനെ അത്രയും touch ചെയ്തത് കൊണ്ടാണ്. ഇതൊക്കെ ആലോചിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടി വരുന്ന വാക്കുകൾ "ഹാ.... അതൊക്കെ ഒരു കാലം".

                                                                                   Agfar(A)